بررسی رابطه ساختار روایی در بازی های آموزشی با معنا سازی مفاهیم درسی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_11967

تاریخ نمایه سازی: 17 بهمن 1404

چکیده مقاله:

تحول در رویکردهای آموزشی معاصر نشان دهنده توجه فزاینده به شیوه هایی است که بتوانند یادگیری را از سطح انتقال اطلاعات فراتر برده و به فرآیندی معنادار و عمیق تبدیل کنند، به گونه ای که دانش آموزان بتوانند مفاهیم درسی را با تجربه های پیشین، موقعیت های واقعی و ساختارهای شناختی خود پیوند دهند. معنا سازی به عنوان یکی از مولفه های اساسی یادگیری عمیق، زمانی شکل می گیرد که یادگیرنده بتواند محتوای آموزشی را در قالبی منسجم، قابل درک و مرتبط با بافت زندگی خود تفسیر کند. در این میان، بازی های آموزشی به دلیل ماهیت تعاملی و تجربه محور خود، ظرفیت بالایی برای حمایت از فرآیند معنا سازی دارند و فراتر از ابزارهای صرفا انگیزشی، می توانند به بستری شناختی برای فهم مفاهیم پیچیده تبدیل شوند. یکی از عناصر کلیدی و کمتر مورد توجه در طراحی بازی های آموزشی، ساختار روایی است که با ایجاد پیوستگی معنایی، شخصیت پردازی، هدفمندی و توالی رویدادها، چارچوبی داستان محور برای تجربه یادگیری فراهم می آورد. ساختار روایی می تواند مفاهیم درسی را در قالب روایت هایی منسجم و قابل دنبال کردن ارائه دهد و از این طریق، به سازمان دهی ذهنی اطلاعات و درک عمیق تر آن ها کمک کند. اهمیت پرداختن به این موضوع از آنجا ناشی می شود که روایت به عنوان یکی از بنیادی ترین شیوه های فهم جهان، نقش مهمی در پردازش شناختی، حافظه و تفسیر معنا ایفا می کند و می تواند یادگیری را از حالت انتزاعی و پراکنده به تجربه ای یکپارچه و هدفمند تبدیل نماید. با وجود این، در بسیاری از محیط های آموزشی، استفاده از بازی های آموزشی بدون توجه کافی به کیفیت و انسجام روایی آن ها صورت می گیرد و تمرکز اصلی بر جنبه های فنی یا سرگرم کننده بازی باقی می ماند. این امر ممکن است موجب شود که ظرفیت بالقوه بازی ها در حمایت از معنا سازی مفاهیم درسی به طور کامل محقق نشود. از سوی دیگر، بررسی رابطه میان ساختار روایی در بازی های آموزشی و معنا سازی مفاهیم درسی می تواند به غنای مبانی نظری طراحی آموزشی و ارتقای اثربخشی این ابزارها منجر شود. بنابراین، پرداختن توصیفی به این رابطه، گامی مهم در جهت درک عمیق تر نقش روایت در یادگیری بازی محور و بهبود کیفیت تجربه آموزشی دانش آموزان به شمار می آید.

نویسندگان

بیرام بهبودیان

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی

لاله سلیمانی

کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی

منصوره قره باغی

کارشناسی مشاوره

مریم فرحی

کارشناسی آموزش ابتدایی

زهرا جلالی هولاسو

کارشناسی اقتصاد