ترکیب هوش مصنوعی و معلم انسانی در مسیر رشد یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_11962

تاریخ نمایه سازی: 17 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در عصر حاضر، آموزش و پرورش دیگر محدود به انتقال خطی دانش از معلم به دانش آموز نیست، بلکه به فرایندی پویا، تعاملی و داده محور تبدیل شده است. ورود هوش مصنوعی به این حوزه، امکان تحلیل دقیق رفتارهای یادگیری، شناسایی الگوهای پیشرفت یا افت تحصیلی و طراحی مسیرهای آموزشی متناسب با نیازهای فردی هر دانش آموز را فراهم کرده است. سامانه های مبتنی بر AI می توانند با تحلیل داده هایی مانند سرعت یادگیری، میزان مشارکت، خطاهای پرتکرار و سبک یادگیری، محتوای آموزشی را به صورت تطبیقی تنظیم کنند؛ قابلیتی که در کلاس های پرجمعیت، عملا خارج از توان معلم انسانی به تنهایی است.با این حال، نقش معلم انسانی در این اکوسیستم آموزشی نه تنها کمرنگ نمی شود، بلکه اهمیت آن ابعاد جدیدی پیدا می کند. معلم در عصر هوش مصنوعی از «انتقال دهنده صرف محتوا» به «طراح تجربه یادگیری»، «مربی تفکر» و «راهنمای رشد شخصیتی» تبدیل می شود. توانایی هایی مانند همدلی، قضاوت اخلاقی، درک زمینه های فرهنگی و اجتماعی، ایجاد انگیزه درونی، و پرورش مهارت های نرم نظیر همکاری، خلاقیت و تفکر انتقادی، حوزه هایی هستند که هوش مصنوعی فاقد درک عمیق از آن هاست و همچنان به حضور فعال معلم انسانی وابسته اند.الگوی مکمل هوش مصنوعی و معلم انسانی، بر تقسیم هوشمندانه نقش ها تاکید دارد. در این الگو، هوش مصنوعی می تواند وظایفی مانند تصحیح خودکار آزمون ها، ارائه بازخورد فوری، پیشنهاد منابع آموزشی متناسب، شناسایی دانش آموزان در معرض افت تحصیلی و حتی پیش بینی نتایج یادگیری را بر عهده بگیرد. این امر باعث آزاد شدن زمان معلم می شود تا تمرکز بیشتری بر تعامل کیفی با دانش آموزان، گفت وگوهای عمیق آموزشی، حل مسئله های پیچیده و هدایت پروژه های گروهی داشته باشد.از منظر یادگیری شخصی سازی شده، ترکیب AI و معلم انسانی می تواند شکاف های آموزشی را به طور معناداری کاهش دهد. دانش آموزانی با نیازهای ویژه، سبک های یادگیری متفاوت یا سرعت یادگیری نامتوازن، در این مدل کمتر نادیده گرفته می شوند. هوش مصنوعی با ارائه مسیرهای جایگزین یادگیری و معلم با حمایت عاطفی و آموزشی، زمینه رشد عادلانه تر را فراهم می کنند. پژوهش ها نشان می دهد که چنین رویکردی نه تنها عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه اعتمادبه نفس، خودتنظیمی و انگیزه یادگیری دانش آموزان را نیز افزایش می دهد.

نویسندگان

سونیا انعامی

کارشناسی