روش های نوین تدریس فارسی درمدارس ازکلاس سنتی تایادگیری فعال

تدریس ادبیات فارسی در مدارس ایران، با وجود اهمیت بالای آن در تربیت زبانی و فرهنگی دانش آموزان، همواره با چالش هایی نظیر روش های سنتی، انتقال منفعلانه ی مفاهیم و کاهش انگیزه ی یادگیری همراه بوده است. روش های نوین تدریس، به ویژه یادگیری فعال، با تاکید بر مشارکت دانش آموزان، بحث گروهی، و فعالیت های تجربه محور، امکان درک عمیق تر مفاهیم ادبی و افزایش علاقه مندی به مطالعه ی متون فارسی را فراهم می کنند. پژوهش های اخیر نشان می دهد که به کارگیری روش های نوین تدریس ادبیات فارسی می تواند موجب ارتقای مهارت های تفکر انتقادی، تقویت خلاقیت زبانی و افزایش تعامل کلاسی شود (خوشخوری، شریفی، & رضایی هفتادر، ۱۴۰۰؛ قنبری، بی تا؛ Meraji, Kamyabi Gol, & Elyasi, ۲۰۲۲). مرور مطالعات نشان می دهد که تلفیق روش های سنتی و فعال در کلاس های ادبیات، ضمن حفظ چارچوب آموزشی پایه، به دانش آموزان امکان می دهد با متون ادبی به صورت عمیق تر و مشارکتی تعامل داشته باشند. بنابراین، بهره گیری از روش های نوین تدریس در ادبیات فارسی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای بهبود کیفیت آموزش، افزایش انگیزه و توسعه مهارت های تحلیلی و زبانی دانش آموزان در مدارس ایران مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس ادبیات فارسی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان ، آموزش خلاق