تاثیر هوش مصنوعی بر فرایند تدریس و یادگیری

پیشرفت سریع فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، تحولات عمیقی در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. هوش مصنوعی با فراهم سازی ابزارهای هوشمند آموزشی، امکان شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخوردهای فوری و تحلیل دقیق عملکرد دانش آموزان را فراهم می کند. این ویژگی ها می توانند نقش موثری در بهبود کیفیت تدریس، افزایش انگیزش تحصیلی و تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان داشته باشند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر فرایند تدریس و یادگیری می پردازد و نقش آن را در ارتقای تعامل آموزشی و رشد مهارت های شناختی و عاطفی فراگیران مورد توجه قرار می دهد. نتایج بررسی منابع نشان می دهد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی، در کنار روش های تدریس مشارکتی و نقش هدایت گر معلم، می تواند به بهبود پیشرفت تحصیلی و افزایش خودباوری دانش آموزان منجر شود. با این حال، چالش هایی همچون کاهش تعامل انسانی، وابستگی بیش از حد به فناوری و نابرابری در دسترسی به ابزارهای هوشمند نیز مطرح است. در مجموع، بهره گیری آگاهانه و متعادل از هوش مصنوعی، می تواند به عنوان عاملی موثر در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری و تقویت ابعاد روان شناختی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فرایند تدریس ، یادگیری ، اعتماد به نفس