تاثیر سبک های تدریس معلمان بر عملکرد تحصیلی

سبک تدریس معلم یکی از موثرترین عوامل در کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و در نهایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. تفاوت های فردی فراگیران، تنوع نیازهای آموزشی و تغییر رویکردهای نوین آموزشی، لزوم توجه به سبک های مختلف تدریس را بیش از پیش آشکار ساخته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک های تدریس معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، سبک های تدریس شامل روش های معلم محور، دانش آموزمحور، تعاملی و خلاقانه مورد توجه قرار گرفته و تاثیر هر یک بر میزان یادگیری، انگیزه تحصیلی و پیشرفت آموزشی دانش آموزان بررسی می شود. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده از سبک های تدریس فعال و مشارکتی، زمینه ساز افزایش درک مفاهیم، تقویت تفکر انتقادی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. در مقابل، استفاده صرف از روش های سنتی و معلم محور می تواند موجب کاهش انگیزه و یادگیری سطحی شود. یافته های این پژوهش می تواند راهنمایی موثر برای معلمان، مدیران آموزشی و برنامه ریزان در انتخاب و به کارگیری سبک های تدریس متناسب با نیازهای یادگیرندگان باشد و در نهایت به ارتقای کیفیت آموزش و بهبود نتایج تحصیلی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، عملکرد تحصیلی ، معلم ، یادگیری دانش آموزان