خلاقیت در آموزش :بررسی روش های تقویت خلاقیت در دانش آموزان و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان

مسئله پژوهش حاضر فقدان یا ناکارآمدی پرورش خلاقیت در فرایند یادگیری است که می تواند منجر به کاهش انگیزه و کیفیت یادگیری شود. هدف این پژوهش بررسی تاثیر چند روش آموزشی بر تقویت خلاقیت و یادگیری دانش آموزان است. روش پژوهش از طرح شبه آزمایشی با گروه های آزمایش و کنترل استفاده کرد و جامعه پژوهش شامل دانش آموزان ابتدایی یک مدرسه بود که به دو گروه تقسیم شدند: گروه آزمایش با اجرای مداوم کارگاه های تفکر طراحی، پروژه محور، بازی های آموزشی و فراهم آوردن فضاهای یادگیری باز، و گروه کنترل با روال آموزشی رایج. ابزار جمع آوری داده ها شامل مقیاس های خلاقیت، چک لیست های مشاهده و ارزیابی های یادگیری بود که پیش از مداخله و سه ماه پس از آن بهمنظور اندازه گیری تغییرات استفاده شد. داده ها با تحلیل های آماری و کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد گروه آزمایش بهبود معناداری در شاخص های خلاقیت (تفکر انعطافی، ابداع، همکاری) و همچنین در مشارکت، انگیزه و درک مفهومی یادگیری داشت. نتایج نشان می دهد که ترکیب رویکردهای فعال آموزشی و فضاهای یادگیری پویا می تواند هم خلاقیت و هم یادگیری را بهبود بخشد. پیشنهادهای آموزشی برای معلمان و مدیران مدارس ارائه شد تا واحدهای درسی مبتنی بر تفکر خلاق طراحی گردد و محیط کلاس را پشتیبانی کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت در آموزش ، تقویت خلاقیت ، یادگیری دانش آموزان ، نوآوری آموزشی