‎رابطه خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی با اثربخشی آموزشی

خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی به عنوان عاملی کلیدی در افزایش اثربخشی آموزشی و کیفیت فرآیند یادگیری دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش های اخیر نشان می دهد که معلمان با سطح بالای خودکارآمدی قادرند روش های تدریس خلاقانه تری به کار گیرند، مدیریت کلاس را موثرتر انجام دهند و انگیزه و مشارکت دانش آموزان را در فعالیت های بدنی ارتقا دهند‎ (Su & Liu, ‎‎۲۰۲۵; East & Krause, ۲۰۱۹). ‎با وجود اهمیت فراوان، مطالعات حاکی از آن است که بسیاری از معلمان تربیت بدنی در حوزه استفاده از فناوری های نوین آموزشی و مدیریت رفتار دانش آموزان با چالش هایی مواجه اند که می تواند بر اثربخشی آموزشی تاثیر منفی داشته باشد‎ (PeerJ, ۲۰۲۴; Güler & Tuncel, ۲۰۲۳). ‎خودکارآمدی معلمان نه تنها بر توانایی تدریس آن ها تاثیر می گذارد، بلکه در تعامل با دانش آموزان و ایجاد محیط یادگیری انگیزشی و ایمن نقش حیاتی ایفا می کند‎ (Xiong et al., ‎‎۲۰۲۰; PubMed, ۲۰۲۳). ‎مرور ادبیات نشان می دهد که تقویت خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی می تواند به افزایش کیفیت آموزشی، ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان و کاهش مشکلات رفتاری در کلاس های درس منجر شود. بنابراین، توجه به توسعه حرفه ای و افزایش خودکارآمدی معلمان، چشم انداز روشنی برای بهبود اثربخشی آموزشی در مدارس ایران ارائه می دهد‎.‎

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، اثربخشی آموزشی ، تربیت بدنی مدارس ، مشارکت دانش آموزان ، توسعه حرفه ای