تاثیر محیط فیزیکی کلاس درس بر کنترل رفتار و کاهش چالش های رفتاری دانش آموزان

محیط فیزیکی کلاس درس، به عنوان بستر اصلی تعاملات آموزشی، نقشی فراتر از یک فضای خنثی ایفا می کند و به طور مستقیم و غیرمستقیم بر رفتار، تمرکز و هیجانات دانش آموزان تاثیر می گذارد. عواملی همچون چیدمان صندلی ها، نورپردازی، دمای هوا، رنگ دیوارها، سطح سر و صدا، سازمان دهی فضای ذخیره سازی و حتی دسترسی به منابع آموزشی، می توانند در ایجاد یا کاهش اختلالات رفتاری موثر باشند. اهمیت توجه به این موضوع از آنجا ناشی می شود که بسیاری از رفتارهای نامناسب در کلاس درس، مانند بی قراری، پرخاشگری کلامی یا عدم مشارکت، ممکن است ریشه در محیط فیزیکی ناسازگار داشته باشند. برای نمونه، کلاسی با نور نامناسب، تهویه ی ناکافی یا چیدمانی که امکان نظارت موثر معلم را کاهش می دهد، می تواند به افزایش حواس پرتی، خستگی و در نهایت بروز رفتارهای نامطلوب بینجامد. با این حال، در برنامه ریزی های آموزشی، اغلب تاثیر محیط فیزیکی بر مدیریت رفتار نادیده گرفته می شود و تمرکز اصلی بر روش های انضباطی و روانشناختی معطوف می گردد. مساله اصلی این است که علی رغم شناخته شدن اصول طراحی محیط های آموزشی موثر، بسیاری از کلاس های درس به دلایل محدودیت بودجه، کمبود فضا یا عدم آگاهی، فاقد بهینه سازی لازم هستند. این مقاله به بررسی نقش محیط فیزیکی کلاس درس به عنوان یک ابزار پیشگیرانه و مداخله ای در مدیریت رفتار می پردازد. هدف آن تحلیل مولفه های محیطی است که می توانند با ایجاد حس امنیت، تعلق و آرامش، به کاهش تنش ها و اختلالات رفتاری کمک کنند و فضایی را فراهم آورند که در آن دانش آموزان بهتر بتوانند بر یادگیری متمرکز شده و رفتارهای مثبت اجتماعی را تمرین نمایند.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی کلاس درس ، مدیریت رفتار ، اختلالات رفتاری ، طراحی محیط آموزشی ، آرامش بخشی فضای کلاس.