گستره نفوذ تعالیم دینی در مدارس

تعالیم دینی یکی از عوامل موثر در شکل دهی هویت، نگرش، رفتار و مهارت های اجتماعی دانش آموزان به شمار می رود و نقش کلیدی در تقویت ارزش ها و انسجام اخلاقی جامعه دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی گستره نفوذ تعالیم دینی در مدارس و تحلیل عوامل موثر بر اثربخشی آن به روش مروری توصیفی-تحلیلی انجام شده است. داده های تحقیق از طریق جمع آوری و تحلیل منابع علمی، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و اسناد بالادستی آموزش و پرورش و سیاست های کلان نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران استخراج شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که گستره نفوذ تعالیم دینی در مدارس دارای ابعاد شناختی، نگرشی، رفتاری و اجتماعی است. در بعد شناختی، دانش آموزان با مفاهیم و آموزه های دینی آشنا شده و مهارت تحلیل مسائل اخلاقی و اعتقادی را کسب می کنند. بعد نگرشی موجب شکل گیری باورها و نگرش های اخلاقی مثبت و بعد رفتاری به ظهور رفتارهای اخلاقی و مشارکتی دانش آموزان منجر می شود. بعد اجتماعی نیز اثرات تربیت دینی را در تعاملات اجتماعی و انسجام فرهنگی جامعه نمایان می سازد.با این حال، اثربخشی آموزش دینی تحت تاثیر عواملی همچون کیفیت محتوای آموزشی، مهارت معلمان، طراحی فعالیت های پرورشی، هماهنگی میان مدرسه، خانواده و جامعه و تغییرات فرهنگی و فناوری قرار دارد. بررسی چالش ها و فرصت های موجود نشان می دهد که بهره گیری از روش های تعاملی و مشارکتی، فعالیت های عملی و اجتماعی، و استفاده از فناوری های نوین آموزشی می تواند اثرگذاری آموزش دینی را افزایش دهد. یافته های تحقیق نشان می دهد که آموزش دینی موثر، نه تنها در تثبیت باورها، بلکه در شکل دهی رفتارها، تقویت مهارت های اجتماعی و ایجاد هویت اخلاقی و دینی پایدار دانش آموزان نقش دارد.این پژوهش می تواند مبنایی برای بازنگری برنامه های آموزشی و پرورشی مدارس و ارائه راهکارهایی برای ارتقای اثربخشی تربیت دینی در نسل جوان باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش دینی ، مدارس ، هویت دینی ، تربیت اخلاقی ، رفتار اجتماعی ، توسعه ارزش ها