عصر ارتباطات و تاب آوری سازمانی مدارس

در عصر اطلاعات و ارتباطات فضای آموزش، دستخوش تغییرات گسترده و نوآوری شده است.در چنین شرایطی سازمان های آموزشی باید در جهت ارتقای مزیت رقابتی بودن و همگام بودن با تغییرات گام بردارند. در شرایطی که سازمان ها در معرض تغییرات گسترده می باشند، با توجه به اینکه در کنار فرصت-های قابل توجهی که برای موفقیت و رشد وجود دارد، تهدیدات و چالش های مهمی نیز وجود دارد و این موارد می تواند بر عملکرد سازمان تاثیر بگذارد. در نتیجه برای غلبه بر این تهدیدات نیاز به توسعه تاب آوری سازمانی برجسته می شود(Burnard,۲۰۱۸). از سوی دیگر اینترنت در عرصه های آموزشی چالش های جدیدی را ایجاد کرده و استفاده از بستر و زیرساخت مناسب اینترنت، برای آموزش طی سالیان اخیر مورد استقبال قرار گرفته است. توانایی و قابلیت سازمان ها در مدیریت بحران ها و چالش ها، تاثیر قابل توجهی بر تاب آوری جامعه دارد. سازمان ها در زمان های بحران خدمات ضروری ارائه می کنند و نقش بسیار مهمی در سرعت بازگشت جامعه به شرایط عادی ایفا می کنند. از این رو تاب آوری سازمانی به معنای ظرفیت سازمان در پیش بینی بحران، واکنش مناسب به شرایط بحرانی، کاهش اثرات و مقاومت در برابر آسیب های آن و نهایتا بازیابی از شرایط بحرانی، تبدیل به یک موضوع مهم در تحقیقات سازمانی شده است. در سازمان های تحقیقاتی، نوآوری های ویرانگر سازمان های رقیب، چالش بزرگ و بحرانی است که مواجه شدن با آن نیازمند تاب آوری سازمانی است .

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، تاب آوری ، تاب آوری سازمانی