ریشه یابی کم رویی در کودکان: علل شناختی، محیطی و راهبردهای مداخله

کم رویی (Shyness) یک ویژگی شخصیتی شایع در کودکان است که با احساس اضطراب یا ناراحتی در موقعیت های اجتماعی جدید یا در حضور افراد ناآشنا تعریف می شود. این وضعیت می تواند تاثیرات عمیقی بر رشد اجتماعی، موفقیت تحصیلی و سلامت روان کودک در آینده داشته باشد. این مقاله به تشریح علل اصلی کم رویی در کودکان می پردازد، که شامل عوامل زیستی (مانند حساسیت رفتاری ارثی)، عوامل محیطی (مانند سبک فرزندپروری و تجارب اجتماعی اولیه) و عوامل شناختی (مانند خطاهای تفکر و انتظارات منفی) است. در بخش پایانی، راهبردهای مداخله ای مبتنی بر شواهد، شامل درمان شناختی-رفتاری (CBT) و آموزش مهارت های اجتماعی (Social Skills Training)، برای کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس کودکان کم رو ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

کم رویی ، اضطراب اجتماعی ، حساسیت رفتاری ، فرزندپروری مقتدرانه ، درمان شناختی-رفتاری (CBT) ، مهارت های اجتماعی ، رشد کودک