سبک های رهبری کلاسی معلم و تاثیر آن بر هویت علمی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی سبک های رهبری کلاسی معلمان و تاثیر آن بر شکل گیری و تقویت هویت علمی دانش آموزان انجام شده است. هویت علمی به عنوان درک و تصور دانش آموز از خود در نقش یک یادگیرنده و کنشگر در حوزه دانش، متاثر از کیفیت تعاملات و فضای کلاسی است. در این مطالعه، تاثیر سبک های رهبری مختلف معلم از جمله سبک های اقتدارگرا، مشارکتی، تفویضی و تحول آفرین بر مولفه های هویت علمی مانند خودکارآمدی تحصیلی، تعلق علمی، انگیزش درونی و تصور از خود به عنوان یک دانش آموز کاوشگر مورد بررسی قرار گرفته است. روش پژوهش حاضر، کیفی از نوع پدیدارشناسی توصیفی بوده و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان دوره متوسطه و مشاهده کلاس های آنان انجام پذیرفته است. یافته ها نشان می دهد که سبک رهبری مشارکتی و تحول آفرین معلم، با ایجاد فضایی ایمن، پرسش گر و مبتنی بر احترام متقابل، بیشترین تاثیر مثبت را در تقویت باورهای دانش آموزان درباره توانایی های علمی، احساس تعلق به جامعه یادگیری و شکل گیری هویتی فعال و مثبت نسبت به علم دارد. در مقابل، سبک های اقتدارگرا و کنترل محور می توانند به ایجاد هویت علمی منفعل، وابسته و حتی بیگانه از علم منجر شوند. این پژوهش بر اهمیت آگاهی معلمان از نقش رهبری خود و انعطاف در به کارگیری سبک های متناسب با موقعیت، برای پرورش دانش آموزانی با هویت علمی مستحکم تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری معلم ، هویت علمی ، دانش آموز ، کلاس درس ، خودکارآمدی تحصیلی