چگونگی رفتار پیامبر واطرافیانشان با جامعه یهود

تعامل پیامبر اسلام (ص) و اصحاب با جامعه یهود در مدینه، یکی از پیچیده ترین و مهم ترین فصل های تاریخ صدر اسلام است که الگوهایی از همزیستی مسالمت آمیز، مدارا و در عین حال مقاومت در برابر خیانت را به نمایش می گذارد. هدف از این پژوهش، بررسی ماهیت رفتار پیامبر (ص) و یارانش با اقلیت یهودی بر اساس منابع تاریخی و روایی معتبر است. روش بررسی به صورت تحلیل توصیفی-تحلیلی اسناد تاریخی است که نشان می دهد رویکرد اسلام نسبت به یهودیان مبتنی بر اصول «اهل کتاب»، پیمان مداری و آزادی مذهبی بوده است. نتایج نشان می دهد که پیامبر (ص) با امضای پیمان مدینه، حقوق شهروندی و امنیت اجتماعی یهودیان را تضمین کرد، اما در مقابل، نقض این پیمان و توطئه های امنیتی توسط گروه هایی از آنان، منجر به واکنش های قاطع و قضایی شد. این مقاله نتیجه می گیرد که رفتار پیامبر (ص) ترکیبی از رحمت، عدالت و حکمت سیاسی بود که تلاش کرد تا با وجود اختلافات عقیدتی، نظم و امنیت جامعه مدینه را حفظ نماید و الگویی برای رفتار با اقلیت های مذهبی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

پیامبر اسلام ، جامعه یهود ، مدینه ، پیمان مدینه ، همزیستی مذهبی ، تاریخ صدر اسلام.