تاثیر کلاس های معکوس بر عمق یادگیری دانش آموزان

پارادایم های آموزشی در قرن بیست و یکم با ظهور فناوری های نوین و تغییر نیازهای یادگیرندگان دستخوش تحولات بنیادینی شده اند. یکی از رویکردهای نوین که توجه بسیاری از پژوهشگران و متخصصان آموزشی را به خود جلب کرده است، مدل کلاس معکوس یا Flipped Classroom است. در این مدل، ساختار سنتی کلاس که در آن آموزش مستقیم در کلاس و تکالیف در منزل انجام می شود، تغییر کرده و محتوای آموزشی از طریق ویدیوها و منابع دیجیتال پیش از کلاس توسط دانش آموزان مطالعه می شود و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، حل مسئله و بحث گروهی اختصاص می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کلاس های معکوس بر عمق یادگیری دانش آموزان انجام شده است. عمق یادگیری به میزان درک، تسلط و توانایی کاربرد دانش در موقعیت های جدید اشاره دارد که فراتر از حفظیات سطحی است. نتایج حاصل از مرور نظام مند ادبیات موضوع نشان می دهد که کلاس معکوس با فراهم کردن زمان بیشتر برای تعامل معلم-دانش آموز و همیاری بین همکلاسی ها، بستر مناسبی برای پردازش شناختی عمیق ایجاد می کند. این رویکرد با انتقال فعالیت های سطحی به خارج از کلاس، امکان تمرکز بر تحلیل، سنتز و ارزیابی را در محیط کلاس فراهم می آورد. علاوه بر این، یافته ها حاکی از آن است که اگرچه چالش هایی در زمینه دسترسی به فناوری و مقاومت در برابر تغییر وجود دارد، اما تاثیر مثبت این روش بر خودکارآمدی و انگیزش دانش آموزان، به طور غیرمستقیم عمق یادگیری را ارتقا می دهد. این مقاله با واکاوی ابعاد مختلف کلاس معکوس، نشان می دهد که چگونه این مدل می تواند یادگیری را از سطح حفظ کردن به سطوح بالای شناختی ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، عمق یادگیری ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، تعامل آموزشی ، طراحی آموزشی