تبیین نقش بازی های وانمودی در رشد تفکر استعاری دانش آموزان

هدف این مقاله تبیین نقش و سازوکارهای تاثیر بازی های وانمودی در رشد تفکر استعاری دانش آموزان دوره ابتدایی است. تفکر استعاری به عنوان توانایی درک و ایجاد ارتباط معنایی بین دو حوزه مفهومی مجزا، سنگ بنای خلاقیت، درک عمیق مفاهیم و رشد زبانی محسوب می شود. بازی وانمودی که در آن کودکان نقش هایی را بر عهده می گیرند و موقعیت های خیالی می آفرینند، بستری غنی و طبیعی برای پرورش این نوع تفکر فراهم می آورد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر مبانی نظریه های رشد شناختی، زبان شناسی و روانشناسی بازی، به بررسی این مسئله می پردازد که چگونه فرآیندهای درگیر در بازی وانمودی مانند جان بخشی، استفاده از نمادها، تغییر نقش و خلق دنیاهای ممکن، به رشد تفکر استعاری کمک می کنند. یافته ها نشان می دهد که بازی وانمودی از طریق مکانیسم های تقلید نمادین، شکستن مرزهای واقعیت، تمرین دیدگاه گیری و داستان پردازی، به کودکان امکان می دهد تا ارتباطات جدیدی بین اشیاء، افراد و ایده ها برقرار کنند و ظرفیت شناختی خود را برای تفکر با واسطه نمادها و استعاره ها گسترش دهند. مقاله حاضر بر اهمیت گنجاندن بازی های وانمودی ساختاریافته و آزاد در محیط های آموزشی، به ویژه در سال های اولیه تحصیل تاکید می ورزد و آن را نه تنها به عنوان یک فعالیت سرگرم کننده، بلکه به عنوان یک ابزار تربیتی موثر برای پرورش ذهن انعطاف پذیر و خلاق معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

بازی وانمودی ، تفکر استعاری ، رشد شناختی ، نمادسازی ، دوره ابتدایی ، خلاقیت ، دیدگاه گیری