اثر تمرینات هوازی سه ده ای بر مقاومت به انسولین و قند خون ناشتا در دانش آموزان دارای اضافه وزن

مقاومت به انسولین و افزایش قند خون ناشتا از عوامل خطر اصلی در ابتلا به دیابت نوع دو و سندرم متابولیک در نوجوانان دارای اضافه وزن هستند. این پژوهش با هدف بررسی اثر یک دوره تمرینات هوازی سه ده ای بر مقاومت به انسولین و قند خون ناشتا در دانش آموزان پسر راهنمایی دارای اضافه وزن در مدارس مشهد انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر ۱۲ تا ۱۵ ساله دارای اضافه وزن (بر اساس شاخص توده بدنی بالاتر از صدک ۸۵) بود. نمونه گیری به صورت تصادفی خوش ه ای از بین مدارس راهنمایی پسرانه مناطق مختلف مشهد انجام شد و ۴۰ دانش آموز انتخاب و به دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته و هر هفته سه جلسه تمرینات هوازی با شدت ۶۰ تا ۷۵ درصد حداکثر ضربان قلب انجام دادند، در حالی که گروه کنترل فعالیت معمول روزانه خود را ادامه دادند. قبل و بعد از مداخله، شاخص های مقاومت به انسولین، قند خون ناشتا، انسولین ناشتا و شاخص توده بدنی اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از آزمون مستقل و زوجی در نرم افزارنسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که پس از مداخله، در گروه آزمایش کاهش معنی داری در مقادیر مقاومت به انسولین، قند خون ناشتا و انسولین ناشتا مشاهده شد، در حالی که در گروه کنترل تغییر معنی داری رخ نداد. همچنین کاهش معنی داری در BMI گروه آزمایش مشاهده شد. نتیجه گیری می شود که تمرینات هوازی سه ده ای به مدت ۱۰ هفته می تواند به عنوان یک روش غیردارویی موثر در بهبود حساسیت به انسولین و کنترل قند خون در نوجوانان دارای اضافه وزن مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تمرینات هوازی ، مقاومت به انسولین ، قند خون ناشتا ، دانش آموزان ، اضافه وزن ، مشهد.