نقش محوری معلمان در ایجاد انگیزه و پرورش علاقه دانش آموزان به دروس شیمی متوسطه با ایجاد محیطی حمایتی و جذاب برای یادگیری و ارتباط دادن محتوای تدریس با علایق دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین نقش حیاتی معلمان در برانگیختن و تقویت انگیزش یادگیری دانش آموزان در درس شیمی انجام شده است. شیمی به دلیل ماهیت انتزاعی، پیچیدگی مفاهیم و نیاز به مهارت های تحلیلی بالا، اغلب با کاهش انگیزه و عدم علاقه از سوی دانش آموزان همراه است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مبانی نظری روان شناسی تربیتی و نظریه های انگیزش (نظریه خودتعیین گری، نظریه ارزش-انتظار، و نظریه هدفمندی اجتماعی)، به بررسی ابعاد مختلف نقش معلم در فرآیند یاددهی-یادگیری شیمی می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که سبک های تدریس معلم، نوع بازخوردی که ارائه می دهد، ایجاد محیط کلاس حمایتی، و توانایی او در پیوند دادن مفاهیم شیمی با زندگی روزمره و علایق دانش آموزان، تاثیر مستقیمی بر سطح انگیزش درونی و بیرونی آن ها دارد. همچنین، چالش هایی نظیر کمبود منابع جذاب، حجم بالای مطالب و نگرش منفی دانش آموزان نسبت به این درس مورد بررسی قرار گرفته و راهکارهای عملی برای معلمان جهت غلبه بر این موانع ارائه شده است. نتیجه گیری می شود که معلم به عنوان کاتالیزور اصلی در فرآیند یادگیری شیمی، نقشی محوری در تبدیل ترس از این درس به اشتیاق پژوهشی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

انگیزش یادگیری ، آموزش شیمی ، نقش معلم ، نظریه های انگیزش ، محیط حمایتی ، جذاب سازی آموزش.