تاثیر ورزش و فعالیت بدنی منظم بر عملکرد شناختی و کاهش سطح کورتیزول دانش آموزان

فشارهای تحصیلی و رقابت های شدید در محیط های آموزشی، منجر به افزایش سطح استرس و هورمون کورتیزول در دانش آموزان شده که می تواند عملکرد شناختی آن ها را مختل کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ورزش و فعالیت بدنی منظم بر بهبود عملکرد شناختی و کاهش سطح کورتیزول دانش آموزان است. ورزش به عنوان یک مداخله غیردارویی، با تحریک سیستم عصبی و ترشح نوروترانسمیترها، نقشی کلیدی در سلامت مغز ایفا می کند. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی نشان می دهد که شرکت منظم در فعالیت های بدنی هوازی و استقامتی، با افزایش جریان خون مغزی و تقویت نوروپلاستیسیتی، به طور معناداری عملکردهای اجرایی، حافظه و تمرکز دانش آموزان را ارتقا می دهد. نتایج حاصله بیانگر آن است که ورزش با تنظیم محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال، به عنوان یک تعدیل کننده قوی استرس عمل کرده و سطح کورتیزول را کاهش می دهد. این کاهش استرس، محیطی مساعد برای یادگیری و پردازش اطلاعات فراهم می آورد. بنابراین، ادغام فعالیت بدنی در برنامه روزانه مدارس، ضرورتی برای ارتقای سلامت روان و کارایی تحصیلی است

کلیدواژه ها:

ورزش ، فعالیت بدنی منظم ، عملکرد شناختی ، کورتیزول ، استرس تحصیلی ، سلامت مغز ، نوروپلاستیسیتی ، دانش آموزان.