یادگیری مسئله محور و تربیت ذهن حل کننده مسئله

در عصر حاضر که پیچیدگی مسائل روزافزون است، مهارت حل مسئله به عنوان یکی از اساسی ترین شایستگی های قرن بیست و یکم شناخته می شود. این مقاله به بررسی عمیق رویکرد یادگیری مسئله محور (Problem-Based Learning یا PBL) به عنوان استراتژی موثری در پرورش این مهارت در دانش آموزان می پردازد. PBL، چارچوبی آموزشی است که در آن یادگیری حول محور یک مسئله واقعی، پیچیده و باز طراحی می شود. این رویکرد، یادگیرندگان را فعالانه در فرآیند کشف، تجزیه و تحلیل و ارائه راه حل های خلاقانه درگیر می سازد. مبانی نظری این رویکرد بر اصول سازنده گرایی پیاژه، نظریه تعامل اجتماعی ویگوتسکی و آموزه های عمل گرایی دیویی استوار است. PBL نه تنها دانش مفهومی را تقویت می کند، بلکه مهارت های تفکر انتقادی، خودتنظیمی، همکاری و انگیزش درونی دانش آموزان را به طور چشمگیری افزایش می دهد. در این نوشتار، به تبیین نقش ها، روش های طراحی مسئله، چالش های اجرایی در بستر مدارس ایران و راهکارهای عملی برای موفقیت در پیاده سازی این رویکرد پرداخته شده است. هدف نهایی، ارائه مدلی برای تربیت نسلی است که مجهز به ذهن حل کننده مسئله باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مسئله محور (PBL) ، حل مسئله ، تفکر انتقادی ، سازنده گرایی ، خودتنظیمی یادگیری ، آموزش فعال