رهبری آموزشی در قرن ۲۱: عبور از مدیریت دفتری به رهبری قلب ها و ذهن ها

در سپیده دم هزاره سوم، پارادایم های حاکم بر نظام های آموزشی دستخوش دگرگونی های بنیادین شده اند. مدل های سنتی مدیریت که بر پایه سلسله مراتب، کنترل دیوان سالارانه و اطاعت محض استوار بودند، دیگر پاسخگوی پیچیدگی های جهان «ووکا» (VUCA: پرنوسان، نامشخص، پیچیده و مبهم) نیستند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی به بررسی گذار از نقش «مدیر مدرسه» به مثابه یک کارگزار اداری، به «رهبر آموزشی» به عنوان معمار فرهنگ و یادگیری می پردازد. با استناد به نظریه های نوین رهبری تحول گرا و توزیع شده، استدلال می شود که موفقیت مدارس در قرن ۲۱ نه در گرو بخشنامه ها و دستورالعمل های خشک، بلکه در گرو توانایی رهبران برای نفوذ در قلب ها و همسوسازی ذهن هاست. این پژوهش جامع در هشت بخش مجزا، ابعاد مختلف این گذار را از منظر هوش هیجانی، تمرکز بر برنامه درسی، فرهنگ سازمانی، مدیریت تغییر، یادگیری حرفه ای و رهبری اخلاقی واکاوی می کند. یافته ها نشان می دهد که رهبری اثربخش نیازمند ترکیبی از شایستگی های فنی و فضیلت های اخلاقی است که در آن «انسان» و «یادگیری» در کانون تمام تصمیم گیری ها قرار دارند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: رهبری آموزشی ، مدیریت مدرسه ، رهبری تحول گرا ، فرهنگ سازمانی مدرسه ، هوش هیجانی مدیران ، رهبری توزیع شده ، توسعه حرفه ای معلمان ، عدالت آموزشی