از کلاس خسته کننده تا یادگیری جذاب با کمک هوش مصنوعی

نظام های آموزشی سنتی که بر پایه مدل کارخانه ای قرن نوزدهم بنا شده اند، امروزه با بحران عمیق “ملال تحصیلی” و کاهش انگیزه فراگیران مواجه هستند. روش های تدریس یکسان برای همه، سخنرانی های طولانی و تک گویی معلم، با ساختار مغزی و نیازهای نسل بومی دیجیتال در تضاد است. ظهور هوش مصنوعی (AI) به ویژه مدل های زبانی بزرگ و هوش مصنوعی مولد، فرصتی تاریخی برای گذار از این وضعیت رکود به سمت یک اکوسیستم یادگیری پویا، شخصی سازی شده و جذاب فراهم کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و کاربردی، به بررسی چگونگی ادغام هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی-یادگیری می پردازد تا کلاس های درس را از محیط هایی ساکت و منفعل به آزمایشگاه های خلاقیت و تعامل تبدیل کند. در این نوشتار هشت محور کلیدی شامل واکاوی بحران مشارکت، مبانی هوش مصنوعی در آموزش، نقش معلم به عنوان طراح آموزشی با کمک AI، شخصی سازی یادگیری و حل مسئله دو سیگما، تحول در روش های تدریس فعال، بازتعریف ارزشیابی، چالش های اخلاقی و آینده همزیستی انسان و ماشین بررسی می شود. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه پیشران قدرتمندی برای بازگرداندن “شوق یادگیری” به مدارس است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری جذاب ، شخصی سازی یادگیری ، هوش مصنوعی مولد ، مشارکت دانش آموز ، تکنولوژی آموزشی ، دستیار هوشمند معلم.