تبیین راهبردهای ارزشیابی نوین کلاسی همسو با پارادایم های تحولی آموزش

هدف از پژوهش حاضر بررسی و شناخت مهمترین روش های ارزشیابی معلمان و نظام آموزشی است. روش پژوهش تحلیلی- استنتاجی است. حوزه پژوهش شامل کلیه منابع و اسناد پیرامون ارزشیابی معلمان از سال ۱۳۹۰تا ۱۴۰۴ می باشد. یافته-های پژوهش نشان داد، ابعاد ارزشیابی معلمان در چهار بعد: استراتژی ها و رفتارهای کلاسی، برنامه ریزی و آماده سازی، ارزیابی تدریس و تشریک مساعی با همکاران و حرفه ای بودن است. پیشنهادات محقق در این امر این است که هر چه بیشتر معلمان در هر دوره ای از آموزشی که مشغول به امر تدریس هستند متکی به یک روش تدریس سنتی و تکراری که اذهان فراگیران را که نسبت به محتویات آموزشی که تدریس می شود بسته نگه می دارد نباشند و همواره در این زمینه از علم روز و الگوهای جدید تدریس بهره جویند. موفقیت هر معلمی در نظام آموزشی در درجه اول متکی به شیوه تدریس اوست و قصوره وی در این مورد فراگیران را در این نظام تبدیل به آدمک سازمانی که فقط دریافت کننده مجموعه ای از اطلاعات صرفا ذهنی و بی کاربرد خواهدساخت که در عمل به هیچگونه نوآوری منجر نخواهد شد.

کلیدواژه ها:

روش های ارزشیابی ، معلمان ، نظام ارزشیابی