اثرگذاری برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر ادبیات داستانی قرآنی بر درک مفاهیم اعتقادی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی اثرگذاری برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر ادبیات داستانی قرآنی بر درک مفاهیم اعتقادی دانش آموزان مقطع ابتدایی در شهر فسا انجام شده است. رویکرد این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر فسا در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۴۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها یک آزمون محقق ساخته برای سنجش درک مفاهیم اعتقادی بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه تحت آموزش برنامه ریزی شده مبتنی بر ادبیات داستانی قرآنی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل به روش سنتی آموزش دیدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر ادبیات داستانی قرآنی تاثیر معناداری بر افزایش درک مفاهیم اعتقادی دانش آموزان دارد. بنابراین، استفاده از قصه گویی و ادبیات داستانی به عنوان یک استراتژی موثر در برنامه ریزی درسی می تواند به تثبیت باورهای دینی و اعتقادی کودکان کمک شایانی نماید (احمدی و همکاران، ۱۴۰۲).

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، ادبیات داستانی قرآنی ، مفاهیم اعتقادی ، دانش آموزان ابتدایی ، شهر فسا.