«نقش استفاده از فناوری های نوین آموزشی در شخصیت سازی و هویت بخشی به دانش آموزان ایرانی»

تحولات فناوری های نوین آموزشی فرصت های تازه ای برای ارتقای کیفیت یادگیری و شکل دهی هویت شخصی و اجتماعی دانش آموزان فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرگذاری فناوری های آموزشی بر توسعه هویت و شخصیت دانش آموزان ایرانی و تحلیل ظرفیت ها و محدودیت های مدارس در پذیرش این فناوری ها انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از محیط های تعاملی، بازی های آموزشی، پروژه های مبتنی بر مسئله و فعالیت های خلاقانه، توانایی دانش آموزان در خودشناسی، تصمیم گیری مستقل، مسئولیت پذیری و تعامل اجتماعی را تقویت می کند. همچنین تحلیل ظرفیت های مدارس ایران بیانگر آن است که زیرساخت های دیجیتال، مهارت و انگیزه معلمان و حمایت خانواده ها می توانند نقش کلیدی در موفقیت فرآیندهای یادگیری تعاملی داشته باشند، در حالی که محدودیت های مالی، نابرابری دسترسی دانش آموزان، مقاومت فرهنگی و کمبود تجهیزات، چالش های قابل توجهی ایجاد می کنند. یافته ها تاکید می کنند که تلفیق خلاقانه فناوری های نوین با فعالیت های تربیتی، طراحی محیط های یادگیری فعال و ارائه بازخورد مستمر، نه تنها انگیزه یادگیری و استقلال فکری را افزایش می دهد، بلکه هویت پویا و متعادل دانش آموزان را نیز تقویت می کند. بر اساس این نتایج، اجرای برنامه های هدفمند دیجیتال در مدارس ایرانی، با توجه به ظرفیت ها و محدودیت های واقعی، می تواند به توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان کمک کند و محیط آموزشی را به بستری فعال و رشددهنده تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، هویت شخصی ، شخصیت دانش آموز ، یادگیری تعاملی ، بازی های آموزشی ، استقلال فکری ، تجربه های خلاقانه ، ظرفیت مدارس ، پرورش مهارت های اجتماعی