طراحی الگوی جامع حمایت روانی–آموزشی برای ارتقای عملکرد تحصیلی در شرایط بحران های اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی جامع حمایت روانی–آموزشی برای ارتقای عملکرد تحصیلی در شرایط بحران های اجتماعی انجام شده است. بحران های اجتماعی با ایجاد فشارهای روانی، اختلال در فرآیندهای آموزشی و تضعیف شبکه های حمایتی، می توانند سلامت روان و انگیزش تحصیلی فراگیران را به طور معناداری تحت تاثیر قرار دهند و زمینه ساز افت عملکرد تحصیلی و افزایش نابرابری های آموزشی شوند. از این رو، ضرورت طراحی چارچوبی منسجم و چندبعدی که بتواند به صورت هم زمان ابعاد روان شناختی، اجتماعی و آموزشی یادگیری را پوشش دهد، بیش از پیش احساس می شود.در این پژوهش، با بهره گیری از رویکرد توصیفی–تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات نظری و تجربی داخلی و خارجی، مولفه های کلیدی حمایت روانی–آموزشی در سطوح فردی، کلاسی، نهادی و اجتماعی شناسایی و در قالب یک الگوی مفهومی یکپارچه سازمان دهی شده اند. الگوی پیشنهادی بر متغیرهایی همچون تاب آوری، خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی، حمایت اجتماعی ادراک شده، نقش معلمان و خانواده ها، و سازوکارهای نهادی در نظام آموزشی تاکید دارد. یافته ها نشان می دهد که اثربخشی مداخلات حمایتی زمانی افزایش می یابد که این مداخلات در چارچوبی هماهنگ، پایدار و بومی سازی شده با زمینه های فرهنگی و اجتماعی جامعه هدف طراحی و اجرا شوند.نتایج این پژوهش حاکی از آن است که حمایت روانی–آموزشی نه تنها به عنوان راهبردی برای کاهش پیامدهای منفی بحران های اجتماعی بر یادگیری عمل می کند، بلکه می تواند به تقویت عدالت آموزشی، افزایش تاب آوری تحصیلی و ارتقای سرمایه انسانی و اجتماعی در بلندمدت منجر شود. الگوی ارائه شده می تواند به عنوان مبنایی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و دانشگاه ها و پژوهشگران در طراحی برنامه های حمایتی اثربخش و مبتنی بر شواهد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حمایت روانی–آموزشی ، عملکرد تحصیلی ، بحران های اجتماعی ، تاب آوری تحصیلی ، عدالت آموزشی