اثربخشی رویکرد تدریس مبتنی بر بازی بر ارتقاء سطح یادگیری و تعامل دانش آموزان

این پژوهش با هدف اثربخشی رویکرد تدریس مبتنی بر بازی در ارتقاء سطح یادگیری و تعامل دانش آموزان انجام شده است. با توجه به تغییر پارادایم های آموزشی از رویکردهای معلم محور به دانش آموزمحور، نیاز به بهره گیری از روش هایی که ضمن حفظ کارایی آموزشی، انگیزه و مشارکت فعال یادگیرندگان را افزایش دهند، بیش از پیش احساس می شود. روش تدریس سنتی اغلب منجر به منفعل بودن دانش آموزان و کاهش عمق یادگیری می شود. در این راستا، رویکرد تدریس مبتنی بر بازی به عنوان یک راهکار نوین، پتانسیل بالایی برای تلفیق محتوای درسی با مکانیک های جذاب بازی دارد تا محیطی پویا و معنادار برای یادگیری فراهم آورد. این پژوهش با هدف سنجش میزان اثربخشی این رویکرد در دو حوزه کلیدی یعنی سطح یادگیری و تعامل دانش آموزان انجام شده است. امروزه استفاده از رویکرد تدریس مبتنی بر بازی به عنوان یک رویکرد موثر برای افزایش انگیزه و بهبود نتایج یادگیری در مدارس گسترش یافته است. بازی های آموزشی رویکردی نوین در تدریس است که از بازی به عنوان ابزاری برای تسهیل یادگیری استفاده می کند. این روش به دلیل جذابیت و پویایی ذاتی بازی، می تواند انگیزه دانش آموزان را برای یادگیری افزایش دهد و به آنها در درک مفاهیم پیچیده به روشی ملموس و عملی کمک کند. در این راستا، بازی های آموزشی به عنوان روشی نوین و موثر در تقویت انگیزه و افزایش یادگیری دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. یافته های این پژوهش به وضوح نشان می دهد که به کارگیری هدفمند و طراحی شده رویکرد تدریس مبتنی بر بازی، ابزاری قدرتمند برای غنی سازی فرآیند آموزش و بهبود نتایج یادگیری و تعامل دانش آموزان است. لذا، پیشنهاد می شود که برنامه ریزان درسی و مدیران آموزشی، ضمن آموزش مهارت های لازم به معلمان، زمینه های لازم برای تلفیق این رویکرد را در ساختار آموزشی مدارس فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر بازی ، بازی های آموزشی ، روش های نوین تدریس ، ارتقای سطح یادگیری ، بهبود نعامل ، دانش آموزان