تحلیل تاثیر انگیزش درونی معلمان بر توسعه نوآوری در روش های تدریس و فرآیند یاددهی–یادگیری

نوآوری در روش های تدریس یکی از عوامل مهم ارتقای کیفیت آموزش و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان است. انگیزش درونی معلمان، شامل علاقه، احساس مسئولیت و تعهد حرفه ای، نقش تعیین کننده ای در انتخاب و اجرای روش های خلاقانه و نوآورانه در کلاس درس دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انگیزش درونی معلمان و نوآوری در روش های تدریس انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد انگیزش درونی و نوآوری تدریسی، داده ها از معلمان جمع آوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که معلمان با انگیزش درونی بالا، تمایل و توان بیشتری برای به کارگیری روش های نوین و خلاقانه در تدریس دارند و این امر به بهبود تعامل، یادگیری فعال و کیفیت آموزشی دانش آموزان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی معلمان ، نوآوری در تدریس ، یاددهی–یادگیری فعال ، کیفیت آموزش ، مشارکت معلمان