تاثیر استفاده از ابزارهای دیجیتال آموزشی بر انگیزش و مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از ابزارهای دیجیتال آموزشی بر انگیزش و مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در عصر حاضر، فناوری های دیجیتال به عنوان یکی از مهم ترین عناصر موثر بر فرآیندهای یاددهی-یادگیری مطرح هستند. این مطالعه با اتکا به رویکرد توصیفی–تحلیلی و با هدف کاربردی، به بررسی چگونگی تاثیر این ابزارها بر مولفه های انگیزش درونی و بیرونی، و همچنین میزان مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس می پردازد. مبانی نظری پژوهش بر پایه های نظریه های خودتعیین گری (SDT)، یادگیری فعال و نقش فناوری در تسهیل این فرآیندها استوار است. نتایج حاصل از بررسی ادبیات و مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده هدفمند و متناسب با ویژگی های روانشناختی دانش آموزان ابتدایی از ابزارهای دیجیتال (نظیر بازی وارسازی، محتوای چندرسانه ای تعاملی و پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده) به طور معناداری منجر به افزایش سطح انگیزش درونی، بهبود درک مفاهیم و در نتیجه ارتقاء مشارکت کلامی و عملی دانش آموزان در فعالیت های آموزشی می شود. این مقاله ضمن ارائه پیشنهادات عملی برای بهره برداری موثر از این ابزارها توسط معلمان و مدیران، محدودیت های پژوهش های آتی را نیز مورد توجه قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

ابزارهای دیجیتال آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، یادگیری فعال ، نظریه خودتعیین گری.