بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدارس دولتی

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدارس دولتی است. این مطالعه از نوع پژوهش های همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل معلمان و دانش آموزان مدارس دولتی یک منطقه مشخص است که با استفاده از نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی معلمان و پرسشنامه کیفیت یادگیری دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سطح خودکارآمدی معلمان در مدارس دولتی در حد متوسط تا بالا است و کیفیت یادگیری دانش آموزان نیز در سطح متوسط ارزیابی شد. همچنین، بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و خودکارآمدی معلمان توانسته است به طور معناداری کیفیت یادگیری دانش آموزان را پیش بینی کند. مولفه های مدیریت کلاس و انگیزش دانش آموزان بیشترین تاثیر را بر کیفیت یادگیری داشتند. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به افزایش خودکارآمدی معلمان به منظور ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدارس دولتی تاکید دارد و پیشنهاد می کند برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی جهت توانمندسازی معلمان طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، کیفیت یادگیری ، مدارس دولتی ، مدیریت کلاس ، انگیزش دانش آموزان