آموزش تطبیقی و استفاده از فناوری های هوشمند

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش تطبیقی مبتنی بر فناوری های هوشمند در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش در نظام آموزشی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد کمی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان مدارس بوده و نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای صورت گرفته است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته در ابعاد آموزش تطبیقی، فناوری های هوشمند و کیفیت یادگیری بود که روایی آن از طریق روایی محتوا و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی و با بهره گیری از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش تطبیقی مبتنی بر فناوری های هوشمند تاثیر معنادار و مثبتی بر پیشرفت تحصیلی، انگیزش یادگیری، خودتنظیمی، مشارکت فعال دانش آموزان و کیفیت کلی یادگیری دارد. همچنین یافته ها بیانگر آن بود که استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند موجب تحول در نقش معلم، بهبود تعاملات آموزشی و کاهش نابرابری های آموزشی می شود. بر اساس نتایج حاصل، آموزش تطبیقی می تواند به عنوان یک رویکرد تحول آفرین در نظام تعلیم و تربیت مورد توجه قرار گیرد و مبنایی برای طراحی الگوهای نوین آموزشی آینده محور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:آموزش تطبیقی ، فناوری های هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش هوشمند ، کیفیت یادگیری ، هوش مصنوعی در آموزش ، نظام آموزشی