بررسی نقش انضباط مثبت در بهبود رفتار تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انضباط مثبت در بهبود رفتار تحصیلی دانش آموزان ابتدایی مدارس شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های ابتدایی مدارس دولتی شهر کرمانشاه بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ نفر انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد در زمینه انضباط مثبت و رفتار تحصیلی جمع آوری گردید و پس از تایید پایایی و اعتبار، با نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها نشان داد که میان انضباط مثبت و رفتار تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰/۶۲, p<۰/۰۱) و مولفه های تشویق رفتارهای مطلوب و ایجاد محیط حمایتی بیشترین تاثیر را بر بهبود رفتار تحصیلی دارند. همچنین، نتایج رگرسیون نشان داد که انضباط مثبت می تواند ۳۸٪ از واریانس رفتار تحصیلی دانش آموزان را توضیح دهد. این پژوهش تاکید می کند که استفاده از روش های حمایتی و تقویتی در کلاس های ابتدایی موجب ارتقای انگیزه، مشارکت و خودکنترلی دانش آموزان می شود. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود معلمان، والدین و مدیران مدارس با به کارگیری اصول انضباط مثبت، محیط آموزشی امن و انگیزشی برای دانش آموزان فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

انضباط مثبت ، رفتار تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، کرمانشاه ، انگیزه یادگیری