فناوری های آموزشی به مثابه محرک یادگیری معنادار؛ بازخوانی نقش کلاس درس در تقویت انگیزش تحصیلی و خودشناسی دانش آموزان

تحولات فناورانه معاصر، آموزش را از یک فرایند خطی و معلم محور به تجربه ای تعاملی، پویا و یادگیرنده محور سوق داده است. در این میان، فناوری های آموزشی به عنوان ابزاری موثر، زمینه های نوینی برای ارتقای کیفیت یادگیری و توجه هم زمان به ابعاد شناختی، انگیزشی و شخصیتی دانش آموزان فراهم کرده اند. هدف این مقاله، تبیین نقش فناوری های آموزشی در کلاس درس و بررسی تاثیر آن ها بر تقویت انگیزش تحصیلی و خودآگاهی فردی دانش آموزان است.این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر اساس بررسی منابع نظری و مطالعات پیشین انجام شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، از جمله ابزارهای دیجیتال، رسانه های تعاملی و محیط های یادگیری الکترونیکی، می تواند با افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، انگیزش درونی آنان را تقویت کند و یادگیری را به فرایندی معنادارتر تبدیل نماید. همچنین، این فناوری ها از طریق ایجاد فرصت های خودارزیابی، بازخورد مستمر و یادگیری مستقل، نقش موثری در ارتقای خودآگاهی، شناخت توانمندی ها و مسئولیت پذیری فردی دانش آموزان ایفا می کنند.یافته ها حاکی از آن است که فناوری های آموزشی، در صورت به کارگیری آگاهانه و همسو با اهداف تربیتی، می توانند به بازتعریف نقش کلاس درس از فضایی صرفا آموزشی به محیطی رشددهنده و انگیزش آفرین منجر شوند. در این چارچوب، نقش معلم به عنوان هدایت گر یادگیری، طراح فعالیت های آموزشی و ناظر بر استفاده هدفمند از فناوری، اهمیتی دوچندان می یابد. در مجموع، فناوری های آموزشی نه تنها ابزار انتقال دانش، بلکه بستری موثر برای پرورش انگیزش تحصیلی و خودشناسی دانش آموزان در نظام تعلیم وتربیت به شمار می روند.✅ واژگان کلیدیفناوری های آموزشی، یادگیری معنادار، انگیزش تحصیلی، خودآگاهی فردی، کلاس درس، نقش معلم