آموزش اثربخش به مثابه پیشران تحول یادگیری و پرورش شایستگی های چندبعدی دانش آموزان

آموزش اثربخش یکی از بنیادی ترین مولفه های نظام های آموزشی موفق به شمار می رود که نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. در رویکردهای نوین تربیتی، آموزش اثربخش فراتر از انتقال صرف دانش بوده و بر پرورش شایستگی های شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان تاکید دارد. هدف این مقاله، تبیین جایگاه آموزش اثربخش به عنوان عامل تحول آفرین در فرآیند یاددهی–یادگیری و بررسی نقش آن در ارتقای کیفیت یادگیری و رشد متوازن دانش آموزان است. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع علمی، پژوهش های تربیتی و اسناد آموزشی می باشد. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از روش های فعال یاددهی، توجه به تفاوت های فردی، ایجاد تعامل موثر میان معلم و دانش آموز و فراهم سازی محیط یادگیری حمایتگر، از مهم ترین شاخص های آموزش اثربخش هستند که منجر به افزایش انگیزه، تعمیق یادگیری و تقویت مهارت های زندگی در دانش آموزان می شوند. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش و حرکت به سوی رویکردهای یادگیرنده محور تاکید دارد تا زمینه رشد همه جانبه و پایدار دانش آموزان فراهم گردد.واژگان کلیدی: آموزش اثربخش، کیفیت یادگیری، رشد همه جانبه دانش آموزان، چارچوب مفهومی، یادگیری عمیق.