از سیاست تربیتی تا کنش آموزشی؛ بازتعریف نقش مدرسه در پرورش رهبری یادگیری و ارتقای کیفیت تجربه تحصیلی دانش آموزان

تحولات نظام های آموزشی معاصر، نقش مدرسه را از نهادی صرفا آموزشی به سازمانی یادگیرنده و تربیت محور ارتقا داده است. در این میان، جهت گیری های تربیتی مدرسه به عنوان چارچوب های فکری و عملی حاکم بر سیاست ها، روابط و کنش های آموزشی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری رهبری آموزشی و کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا می کنند. هدف این مقاله، تبیین چگونگی تاثیر جهت گیری های تربیتی مدرسه بر شکل گیری رهبری یادگیری و ارتقای کیفیت تجربه تحصیلی دانش آموزان است.این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی یافته های پژوهش های مرتبط انجام شده است. نتایج نشان می دهد که مدارسی که از جهت گیری های تربیتی روشن، ارزش محور و مشارکت گرا برخوردارند، بستر مناسبی برای شکل گیری رهبری آموزشی اثربخش فراهم می کنند؛ رهبری ای که فراتر از نقش مدیر، در تعامل میان مدیران، معلمان و سایر کنشگران مدرسه معنا می یابد. چنین رهبری ای با تقویت فرهنگ همکاری، حمایت حرفه ای از معلمان و تمرکز بر یادگیری دانش آموزان، به بهبود کیفیت فرایندهای یاددهی–یادگیری منجر می شود.یافته ها همچنین حاکی از آن است که هم سویی جهت گیری های تربیتی مدرسه با نیازهای رشدی و آموزشی دانش آموزان، می تواند تجربه تحصیلی آنان را معنادارتر ساخته و زمینه افزایش انگیزش، مشارکت فعال و احساس تعلق به مدرسه را فراهم کند. در مجموع، مقاله نتیجه می گیرد که بازتعریف نقش مدرسه بر پایه جهت گیری های تربیتی آگاهانه و پویا، پیش شرط تحقق رهبری آموزشی اثربخش و ارتقای پایدار کیفیت یادگیری دانش آموزان در نظام تعلیم وتربیت است.✅ واژگان کلیدیجهت گیری های تربیتی، رهبری آموزشی، رهبری یادگیری، فرهنگ مدرسه، کیفیت یادگیری، تجربه تحصیلی دانش آموزان