دگرگونی تجربه یادگیری در کلاس درس معاصر؛ نقش فناوری های آموزشی در پرورش انگیزش تحصیلی و خودآگاهی دانش آموزان

تحولات فناورانه سال های اخیر، شیوه های سنتی آموزش را با چالش های جدی مواجه کرده و ضرورت بازنگری در فرایند یاددهی–یادگیری را بیش از پیش آشکار ساخته است. فناوری های آموزشی، با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، پویا و متنوع، ظرفیت های نوینی برای ارتقای کیفیت آموزش و توجه به ابعاد شناختی و عاطفی دانش آموزان فراهم کرده اند. هدف این مقاله، بررسی نقش فناوری های آموزشی در کلاس درس و تحلیل تاثیر آن ها بر تقویت انگیزش تحصیلی و خودآگاهی فردی دانش آموزان است.پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری هدفمند فناوری های آموزشی، نظیر ابزارهای دیجیتال، محیط های یادگیری الکترونیکی و رسانه های تعاملی، می تواند انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش داده و مشارکت فعال آنان در فرایند یادگیری را تقویت کند. همچنین، این فناوری ها با فراهم سازی فرصت های بازخورد، خودارزیابی و یادگیری مستقل، زمینه رشد خودآگاهی، مسئولیت پذیری و درک بهتر توانمندی ها و علایق فردی دانش آموزان را فراهم می سازند.نتایج مقاله حاکی از آن است که فناوری های آموزشی، در صورت استفاده آگاهانه و مبتنی بر اهداف تربیتی، می توانند نقش موثری در ارتقای تجربه یادگیری و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به آموزش ایفا کنند. با این حال، تحقق این امر مستلزم نقش آفرینی فعال معلم به عنوان طراح یادگیری، هدایت گر آموزشی و ناظر بر استفاده صحیح از فناوری است. در مجموع، فناوری های آموزشی نه تنها ابزاری برای انتقال محتوا، بلکه بستری برای تقویت انگیزش، خودشناسی و رشد متوازن دانش آموزان در کلاس درس معاصر به شمار می روند.✅ واژگان کلیدیفناوری های آموزشی، انگیزش تحصیلی، خودآگاهی فردی، تجربه یادگیری، نقش معلم، کلاس درس معاصر