تحلیل نقش تعامل همسالان و فضای کلاس بر یادگیری مشارکتی

نظام های آموزشی معاصر بیش از هر زمان دیگری با چالش ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های اجتماعی، شناختی و عاطفی فراگیران مواجه هستند. در این میان، یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی را به خود جلب کرده است. هدف این پژوهش مروری، تحلیل نقش تعامل همسالان و فضای کلاس درس در ارتقاء کیفیت یادگیری مشارکتی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع کیفی و مروری تحلیلی بوده و شامل جست وجو، دسته بندی و تبیین یافته های پژوهش های مرتبط در حوزه علوم تربیتی بود. نتایج اصلی نشان داد که تعاملات غنی و هدایت شده میان همسالان و وجود فضایی روانی امن و حمایتی در کلاس، دو عامل بنیادین و اثربخش در تحقق یادگیری مشارکتی موفق هستند؛ عواملی که به طور غیرمستقیم تحت تاثیر رویکردهای مدیریتی مدرسه و تعاملات خانه و مدرسه قرار دارند. در نتیجه، یادگیری مشارکتی موثر مستلزم فراهم آمدن یک اکوسیستم آموزشی منسجم است که در آن، تعاملات اجتماعی همسالان در بستری از حمایت و مشارکت فعال توسعه یابد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، تعامل همسالان ، فضای کلاس درس ، مدیریت آموزشی.