بررسی تاثیر سبک یادگیری با بازی در بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سبک یادگیری مبتنی بر بازی در بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و در آن، مطالعات و پژوهش های مرتبط با یادگیری مبتنی بر بازی، مهارت های اجتماعی و سبک های یادگیری مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که سبک یادگیری مبتنی بر بازی تاثیر معناداری بر افزایش تعاملات اجتماعی، تقویت همکاری و کار گروهی، بهبود مهارت های ارتباطی، ارتقای خودتنظیمی و کنترل هیجانی و شکل گیری یادگیری اجتماعی پایدار در دانش آموزان دارد. مقایسه نتایج این پژوهش با یافته های مطالعات پیشین نشان داد که بازی های آموزشی، به دلیل ماهیت تعاملی، مشارکتی و تجربه محور خود، بستری مناسب برای پرورش مهارت های اجتماعی فراهم می کنند و می توانند ضعف های ناشی از روش های سنتی آموزشی را جبران نمایند. در نتیجه، سبک یادگیری مبتنی بر بازی می تواند به عنوان رویکردی موثر در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد و نقش مهمی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا کند. بهره گیری هدفمند از این سبک یادگیری، علاوه بر بهبود کیفیت یادگیری، می تواند زمینه ساز تربیت دانش آموزانی اجتماعی، مسئولیت پذیر و توانمند در تعاملات اجتماعی باشد.

کلیدواژه ها:

سبک یادگیری مبتنی بر بازی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان ، آموزش فعال