سنجش رابطه آموزش هوشمند با کاهش اضطراب امتحان و بهبود عملکرد تحصیلی

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه آموزش هوشمند با کاهش اضطراب امتحان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد مروری انجام شد و با تحلیل و تبیین یافته های مطالعات مرتبط با آموزش هوشمند، هوش مصنوعی آموزشی، ارزشیابی هوشمند و ابعاد روان شناختی یادگیری، تلاش شد تصویری جامع از اثرگذاری این رویکرد آموزشی ارائه شود. روش تحقیق بر مبنای مرور و تحلیل کیفی منابع علمی مرتبط استوار بود و پژوهش های منتخب با تمرکز بر محیط های آموزشی رسمی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش هوشمند، از طریق ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، ارزشیابی های تکوینی و بازخوردهای شخصی سازی شده، می تواند به کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان منجر شود. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که کاهش اضطراب امتحان در بستر آموزش هوشمند، به صورت مستقیم و غیرمستقیم موجب بهبود عملکرد تحصیلی می شود. نقش معلمان در هدایت یادگیری و استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند، به عنوان عامل مکمل این فرآیند، مورد تاکید قرار گرفت. در نتیجه گیری می توان بیان کرد که آموزش هوشمند، در صورت اجرا و مدیریت آگاهانه، ظرفیتی موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری، بهبود نتایج تحصیلی و بهبود وضعیت روان شناختی دانش آموزان دارد و می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در نظام های آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، اضطراب امتحان ، عملکرد تحصیلی ، هوش مصنوعی آموزشی