سند تحول بنیادین آموزش وپرورش و چالش ها و الزامات آن در اجرای سند تحول

سند تحول بنیادین آموزش وپرورش به عنوان یک چارچوب راهبردی و برنامه کلان برای بهبود نظام آموزشی کشور، اهمیت بسیار بالایی در جهت توسعه پایدار و ارتقای کیفیت آموزش دارد. تحقق اهداف این سند مستلزم وجود یک ساختار قانونی و نهادی منسجم است که بتواند فرآیند تحول را به صورت یکپارچه و هماهنگ مدیریت کند. الزامات قانونی و اجرایی سند، نه تنها پایه و اساس ایجاد تغییرات بنیادین را فراهم می آورند بلکه به عنوان تضمینی برای استمرار و پایداری این تغییرات عمل می کنند. بدون رعایت این الزامات، برنامه های تدوین شده صرفا روی کاغذ باقی می مانند و از دستیابی به نتایج ملموس باز می مانند. از این رو، لازم است که تمامی دستگاه ها و نهادهای مرتبط در تمام سطوح، از قانون گذاران و مدیران کلان گرفته تا مدیران مدرسه و معلمان، به درک مشترک و تعهد جدی نسبت به اجرای سند برسند تا انسجام و هم افزایی لازم شکل گیرد و اجرای سند در یک مسیر واحد و هدفمند دنبال شود. با وجود این الزامات، موانع اجرایی متعددی بر سر راه تحقق سند تحول بنیادین وجود دارد که می تواند موجب کندی و حتی توقف فرآیند تحول شود. این موانع که ریشه در ضعف های ساختاری، فرهنگی، منابعی و مدیریتی دارد، چالش های جدی برای تحقق اهداف سند ایجاد می کند. مقاومت های فرهنگی و سازمانی در برابر تغییر، یکی از مهم ترین این موانع است که در بسیاری از سیستم های آموزشی جهان نیز دیده می شود و نیازمند اقدامات جدی برای تغییر نگرش ها و ایجاد انگیزه های مثبت در بین نیروهای اجرایی است. علاوه بر این، کمبود منابع مالی و عدم تخصیص بودجه مناسب به اجرای سند، ضعف در آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، نبود زیرساخت های فناورانه لازم و نقص در سامانه های نظارتی و ارزیابی، همگی از عوامل بازدارنده ای هستند که بدون رسیدگی دقیق و برنامه ریزی منسجم نمی توان بر آنها غلبه کرد. همچنین، عدم هماهنگی بین دستگاه های متولی آموزش وپرورش و پراکندگی وظایف و مسئولیت ها موجب کاهش اثربخشی اقدامات می شود و باعث بروز تداخل و موازی کاری های غیرضروری می گردد.

کلیدواژه ها:

ساختار اجرایی آموزش وپرورش ، سیاست گذاری آموزشی ، سند تحول بنیادین ، آموزش وپرورش.