تحلیل ارتباط محتوای دیجیتال هوشمند با یادگیری مفهومی و آموزش پایدار

هدف این پژوهش تحلیل ارتباط محتوای دیجیتال هوشمند با یادگیری مفهومی و آموزش پایدار در نظام های آموزشی بود. پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مروری انجام شد و مطالعات علمی مرتبط با هوشمندسازی مدارس، کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و طراحی محتوای دیجیتال مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که محتوای دیجیتال هوشمند، با برخورداری از ویژگی هایی نظیر انطباق پذیری، تعامل پذیری و بازخورد هوشمند، نقش موثری در تعمیق یادگیری مفهومی ایفا می کند و موجب ارتقای خودتنظیمی، درگیری شناختی و درک معنادار مفاهیم درسی می شود. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که این نوع محتوا می تواند به تحقق آموزش پایدار از طریق تقویت یادگیری مستمر، انعطاف پذیری شناختی و تحول نقش معلم و یادگیرنده کمک کند. در بخش نتیجه گیری، مشخص شد که اثربخشی هوشمندسازی مدارس وابسته به کیفیت و ماهیت محتوای دیجیتال مورد استفاده است و بدون طراحی محتوای هوشمند و مفهومی، فناوری های نوین تاثیر مطلوبی بر یادگیری نخواهند داشت. در مجموع، محتوای دیجیتال هوشمند به عنوان یکی از ارکان اصلی آموزش نوین، می تواند پیوندی معنادار میان یادگیری مفهومی و آموزش پایدار برقرار سازد.

کلیدواژه ها:

محتوای دیجیتال هوشمند ، یادگیری مفهومی ، آموزش پایدار ، هوشمندسازی مدارس