بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی و خودتنظیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی و خودتنظیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و در آن مطالعات و منابع علمی مرتبط با ارزشیابی توصیفی، خودتنظیمی، اضطراب امتحان و پیشرفت تحصیلی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که ارزشیابی توصیفی با کاهش اضطراب تحصیلی، بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری و تقویت مهارت های خودتنظیمی، نقش موثری در ارتقای پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که دانش آموزان در محیط های آموزشی مبتنی بر ارزشیابی توصیفی، مشارکت فعال تری در فرایند یادگیری دارند و یادگیری عمیق تر و پایدارتری را تجربه می کنند. مقایسه نتایج این پژوهش با مطالعات پیشین نشان داد که یافته ها با بخش عمده ای از تحقیقات داخلی همسو بوده و بر برتری رویکردهای ارزشیابی فرایندمحور نسبت به ارزشیابی های سنتی تاکید دارد. در نتیجه، می توان گفت ارزشیابی توصیفی به عنوان رویکردی اثربخش، زمینه بهبود کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را فراهم می سازد و می تواند نقش مهمی در تحقق اهداف تربیتی نظام آموزشی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، خودتنظیمی ، پیشرفت تحصیلی ، اضطراب امتحان