کاربرد یادگیری معکوس در بهبود یادگیری دروس نظری

هدف اصلی این پژوهش، بررسی کاربرد و اثربخشی روش یادگیری معکوس در بهبود فرآیند یادگیری دروس نظری است. با توجه به چالش های موجود در روش های سنتی آموزش نظری، نظیر کاهش تمرکز و عدم درک عمیق مفاهیم، یادگیری معکوس به عنوان راهکاری نوین برای افزایش مشارکت دانش آموزان پیشنهاد شده است. این پژوهش با روش توصیفی-مروری و با بررسی ادبیات موضوع و پژوهش های پیشین انجام شده است. داده ها نشان می دهند که استفاده از یادگیری معکوس منجر به افزایش انگیزه، بهبود عملکرد تحصیلی و تعامل بیشتر در کلاس های درس نظری می شود. یافته ها حاکی از آن است که این روش با انتقال فرآیند کسب دانش ساده به خارج از کلاس، زمان ارزشمند کلاس را برای حل مسئله و بحث های گروهی آزاد می کند. در نهایت، نتایج نشان داد که یادگیری معکوس می تواند جایگزینی کارآمد برای روش های سنتی در تدریس دروس نظری باشد، مشروط بر اینکه زیرساخت های لازم فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، کلاس معکوس ، دروس نظری ، روش های تدریس نوین ، یادگیری فعال