تحلیل نقش روش های تدریس نوین در ارتقای تعاملات کلاسی و کیفیت یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس نوین بر تعاملات کلاسی و کیفیت یادگیری انجام شده است. روش این مطالعه به صورت مروری-توصیفی بوده و به واکاوی مبانی نظری و یافته های پژوهش های تجربی پرداخته است. نتایج نشان می دهد که گذار از روش های سنتی (سخنرانی محور) به روش های نوین (مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری فعال و کلاس معکوس) تاثیر معناداری بر افزایش تعاملات کلامی و غیرکلامی دانش آموزان دارد. این روش ها با ایجاد محیطی یادگیرنده محور، انگیزه درونی را بالا برده و منجر به عمق بخشیدن به فرآیند یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی می شوند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که نقش معلم در این روش ها از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و راهنما تغییر یافته است. بر اساس نتایج، بازنگری در برنامه های درسی و آموزش معلمان برای به کارگیری روش های نوین ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

تدریس نوین ، تعاملات کلاسی ، کیفیت یادگیری ، یادگیری فعال ، یادگیرنده محوری