بازاندیشی نقش پلتفرم های آموزشی در ارتقای یادگیری دانش آموزان: از ابزار آموزشی تا محیط های یادگیری هوشمند

گسترش فناوری های دیجیتال در سال های اخیر موجب تحول اساسی در شیوه های آموزش و یادگیری شده است. در این میان، پلتفرم های آموزشی به عنوان یکی از ارکان اصلی آموزش الکترونیکی، نقشی فراتر از ابزارهای صرف انتقال محتوا ایفا می کنند و به تدریج به محیط های یادگیری هوشمند تبدیل شده اند. هدف این مقاله، بازاندیشی در نقش پلتفرم های آموزشی و بررسی تاثیر آن ها بر ارتقای یادگیری دانش آموزان است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و بر پایه بررسی منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که پلتفرم های آموزشی در صورت برخورداری از ویژگی هایی نظیر تعامل پذیری، بازخورد مستمر، امکان شخصی سازی یادگیری و پشتیبانی از یادگیری فعال، می توانند به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی و تقویت خودتنظیمی دانش آموزان منجر شوند. با این حال، چالش هایی همچون ضعف در طراحی آموزشی، نابرابری دسترسی، و آمادگی ناکافی معلمان و دانش آموزان، اثربخشی این پلتفرم ها را با محدودیت هایی مواجه ساخته است. در پایان، مقاله بر ضرورت گذار از نگاه ابزارمحور به رویکرد محیط یادگیری هوشمند تاکید کرده و پیشنهادهایی برای بهبود بهره برداری آموزشی از پلتفرم های آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پلتفرم های آموزشی ، یادگیری دانش آموزان ، آموزش الکترونیکی ، محیط یادگیری هوشمند ، فناوری آموزشی