شبیه سازی سناریوهای زندگی واقعی برای آموزش مهارت های حیاتی در نظام آموزشی معاصر

آموزش مهارت های حیاتی یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی معاصر است، زیرا این مهارت ها نقش اساسی در توانمندسازی فردی، اجتماعی و حرفه ای یادگیرندگان ایفا می کنند. با این حال، انتقال موثر این مهارت ها از محیط آموزشی به موقعیت های واقعی زندگی همواره با چالش هایی همراه بوده است. در سال های اخیر، استفاده از شبیه سازی سناریوهای زندگی واقعی به عنوان رویکردی نوآورانه در آموزش، مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی مبانی نظری، رویکردها و یافته های پژوهشی مرتبط با کاربرد شبیه سازی در آموزش مهارت های حیاتی انجام شده است. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که شبیه سازی موقعیت هایی نظیر تصمیم گیری در شرایط بحرانی، حل تعارض، مدیریت هیجانات، همکاری گروهی و مسئولیت پذیری، می تواند به یادگیری عمیق تر، افزایش خودکارآمدی و بهبود انتقال یادگیری به دنیای واقعی منجر شود. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که بهره گیری از فناوری هایی مانند واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و محیط های تعاملی دیجیتال، اثربخشی آموزش مبتنی بر شبیه سازی را به طور چشمگیری افزایش می دهد. این مقاله با جمع بندی شواهد پژوهشی، بر نقش شبیه سازی سناریوهای واقعی در پرورش مهارت های حیاتی و آماده سازی یادگیرندگان برای مواجهه موثر با چالش های زندگی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی آموزشی ، مهارت های حیاتی ، سناریوهای زندگی واقعی ، یادگیری تجربی