نقش ارزیابی تکوینی دیجیتال در ارتقای یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان در محیط های آموزش ترکیبی

در عصر فناوری های نوین آموزشی، یادگیری ترکیبی (Blended Learning) به یکی از رویکردهای کلیدی آموزش تبدیل شده است. در چنین محیط هایی، ارزیابی تکوینی دیجیتال (Digital Formative Assessment) به عنوان ابزاری موثر برای ارتقای یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارزیابی تکوینی دیجیتال در بهبود مهارت های خودتنظیمی یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از ابزارهای ارزیابی دیجیتال مانند پلتفرم های بازخورد فوری، آزمون های آنلاین و سیستم های یادگیری تعاملی، موجب افزایش خودآگاهی یادگیرندگان، انگیزش درونی، و توانایی برنامه ریزی و پایش یادگیری می شود. نتایج این پژوهش تاکید می کند که تلفیق فناوری با ارزشیابی تکوینی می تواند به توسعه مهارت های یادگیری مادام العمر و خودراهبری در دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی تکوینی دیجیتال ، یادگیری خودتنظیمی ، آموزش ترکیبی ، فناوری آموزشی ، بازخورد یادگیری