راهکارهای نوین ارتقای تربیت دینی: بررسی تاثیر روش های آموزشی و محیط های تربیتی بر درونی سازی ارزش ها

تربیت دینی از ارکان اصلی شکل دهی به هویت اخلاقی و معنوی دانش آموزان محسوب می شود و در سال های اخیر، پژوهش ها نشان داده اند که روش های سنتی آموزش دینی به تنهایی نمی توانند اهداف تربیت معنوی را محقق کنند. این مقاله با هدف بررسی راهکارهای نوین و موثر در ارتقای تربیت دینی در مدارس و موسسات آموزشی انجام شد. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع علمی فارسی و خارجی بود و به تحلیل شیوه های آموزشی، نقش الگوسازی رفتاری مربیان، مشارکت فعال دانش آموزان، تعامل میان خانواده و مدرسه و تجربه عملی آموزه های دینی پرداخته شد. یافته ها نشان دادند که تلفیق آموزش نظری و تجربه عملی، استفاده از روش های فعال یادگیری، مشارکت اجتماعی دانش آموزان و الگوسازی اخلاقی معلمان و والدین، موثرترین راهبردها در ارتقای درونی سازی آموزه های دینی هستند. همچنین ایجاد محیط حمایتی و انعطاف پذیر، انگیزه درونی فراگیران را افزایش داده و موجب شکل گیری رفتارهای اخلاقی پایدار می شود. نتایج این مطالعه بر ضرورت طراحی برنامه های جامع و چندبعدی آموزشی تاکید دارد که همزمان شناخت، تجربه عملی و الگوسازی اخلاقی را در فرآیند تربیت دینی لحاظ کنند تا اثرگذاری تربیت معنوی در طولانی مدت تضمین شود.واژگان کلیدی: تربیت دینی، روش های فعال آموزش، الگوسازی اخلاقی، درونی سازی ارزش ها، تجربه عملی