بررسی راهبردهای تربیت دینی در مدارس و موسسات آموزشی

تربیت دینی به عنوان یکی از ارکان بنیادین نظام های آموزشی، نقشی اساسی در شکل دهی به هویت فردی، اخلاقی و اجتماعی فراگیران ایفا می کند. در دنیای معاصر که تحولات فرهنگی، رسانه ای و فناوری با سرعتی بی سابقه در حال گسترش است، بازاندیشی در راهبردهای تربیت دینی و انطباق آن ها با نیازهای جدید آموزشی ضرورتی انکارناپذیر به شمار می رود. این مقاله با هدف بررسی راهبردهای موثر تربیت دینی در مدارس و موسسات آموزشی، به تحلیل رویکردهای آموزشی، تربیتی و تعاملی می پردازد که می توانند زمینه تعمیق باورهای دینی، تقویت ارزش های اخلاقی و ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی را فراهم آورند. روش مطالعه به صورت تحلیلی توصیفی بوده و با اتکا به منابع معتبر فارسی و خارجی انجام شده است. یافته های نظری نشان می دهد که راهبردهایی همچون الگوسازی رفتاری مربیان، یادگیری مشارکتی، تلفیق مفاهیم دینی با تجربه های زیسته، بهره گیری از روش های فعال تدریس و توجه به تفاوت های فردی، نقش تعیین کننده ای در اثربخشی تربیت دینی دارند. همچنین تعامل خانواده و نهادهای فرهنگی با نظام آموزشی به عنوان عاملی تقویت کننده درونی سازی ارزش های دینی مطرح می شود. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت رویکردی جامع، پویا و متناسب با شرایط اجتماعی تاکید دارد که بتواند تربیت دینی را از سطح انتقال صرف اطلاعات به سطح تحول در نگرش و رفتار ارتقا دهد.واژگان کلیدی: تربیت دینی، راهبردهای آموزشی، اخلاق تربیتی