معرفت و بصیرت دینی: تحلیل رابطه بین شناخت و عمل معنوی

معرفت و بصیرت دینی از مفاهیم بنیادین در مطالعات تعلیم و تربیت دینی و روان شناسی معنوی محسوب می شوند و نقش مهمی در شکل دهی رفتارهای اخلاقی و معنوی فرد ایفا می کنند. درک درست مفاهیم دینی و توانایی تشخیص ارزش ها، اصول و آموزه های مذهبی، زمینه ساز ارتقای عمل معنوی و رفتار اخلاقی پایدار است. این مقاله با هدف تحلیل رابطه میان شناخت دینی (معرفت) و عمل معنوی (بصیرت) در محیط های آموزشی و اجتماعی، به بررسی راهکارها و مدل های مفهومی موجود پرداخته است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و با مرور منابع علمی فارسی و خارجی، الگوهای ارتباط میان شناخت و رفتار معنوی استخراج شده است. یافته ها نشان می دهد که سطح معرفت دینی به تنهایی تضمین کننده عمل معنوی نیست و عوامل متعددی مانند انگیزش، محیط اجتماعی، الگوسازی رفتاری و تجربه عملی در تحقق بصیرت دینی تاثیرگذار هستند. تعامل میان شناخت نظری و تجربه زیسته، ایجاد فضای تعاملی و روش های فعال آموزش دینی، موجب افزایش فهم و تعهد معنوی می شود. این مطالعه بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی تاکید دارد که همزمان شناخت و تجربه عملی را مدنظر قرار دهند تا رشد معنوی جامع و پایدار در فراگیران تحقق یابد.واژگان کلیدی: معرفت دینی، بصیرت دینی، عمل معنوی، رفتار اخلاقی