یادگیری مبتنی بر پروژه و کاربرد آن در مدارس امروز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) در مدارس کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از روش تحقیق ترکیبی (کیفی–کمی) استفاده کرده است تا جنبه های کمی و کیفی اجرای PBL را به طور جامع مورد تحلیل قرار دهد. جامعه آماری شامل دانش آموزان، معلمان و مدیران مدارس متوسطه بود و نمونه گیری به روش خوشه ای–تصادفی چندمرحله ای و هدفمند انجام شد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده میدانی بود. یافته ها نشان داد که اجرای PBL باعث افزایش مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری گروهی و انگیزش یادگیری دانش آموزان می شود و مشارکت فعال آنان در کلاس را بهبود می بخشد. همچنین، چالش هایی همچون محدودیت منابع آموزشی، فشار برنامه درسی، آموزش ناکافی معلمان و مقاومت فرهنگی نیز شناسایی شد. بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد شد که آموزش حرفه ای معلمان، تامین منابع آموزشی، تغییر شیوه های ارزیابی و حمایت مدیریتی و فرهنگی تقویت شود تا اجرای PBL در مدارس به صورت پایدار و موثر تحقق یابد. این مطالعه نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه می تواند ابزار موثری برای ارتقاء یادگیری معنادار و توسعه مهارت های قرن بیست و یکم در مدارس کشور باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، مهارت های قرن بیست و یکم ،